Καλησπέρα ξενύχτιδες, όνειρα γλυκά. Στο παραμύθι σας απόψε θα πιούμε αγκαλιά...
~ ~ ~
Πολύ σε μίσησα, δεν ήξερα γιατί. Το ποτήρι μου γέμιζες, μίσος και οργή. Μέσα στο παραμιλητό, φώναξες σ' αγαπώ, μα η φωνή σου βουβή, σαν τα παραμύθια την αυγή.
~ ~ ~
Γέλασα μαζί σου ως το πρωί, μα δε λογάριασα την ανάσα σου, την καυτή. Φωτιά καρδιάς και ονείρου εμπαιγμός, σε αυτό το ταξίδι, μόνο πυρετός.
~ ~ ~
Γέλια, τραγούδια και χορό ως το πρωί. Σε αυτό το όνειρο δεν έμεινε κανείς να το φυλάει. Μέσα στα σύννεφα και τη βροχή, ακούω το τραγούδι της πνοής των ραγισμένων φιλιών μας. Σε έναν περίπατο ως την αυγή, με μία ζάλη μεθυστική, ένα χρώμα τόσο φωτεινό, λες και ο ήλιος έπαψε να ζει.
~ ~ ~
Μα, πόσο δυνατά να ψιθυρίσω την κραυγή μου για να την ακούσεις; Δε θέλω να προδοθεί ο έρωτας. Είναι πολλοί εκεί έξω που ζητάνε την ευτυχία μας για θυσία. Δεν είμαι έτοιμος να αφήσω τον παραλογισμό μου ακόμα. Όχι τώρα που σ' αγαπώ.
~ ~ ~
Η αλήθεια είναι ότι ναι, ζητούσα την αγάπη σου αλλά δε περίμενα πως θα μου την έδινες τόσο απλόχερα. Δε ζητάς τίποτα για αντάλλαγμα παρά μόνο την αγκαλιά μου. Αν αυτό είναι το μόνο που ζητάς, τότε δε κάνω για σένα. Λυπάμαι αλλά έχω μόνο τον ουρανό να σου προσφέρω και δε ξέρω αν είναι αρκετός για εσένα.
~ ~ ~
Νιώθω την καρδιά μου έτοιμη να σπάσει από πόθο για εσένα, μα ακόμα και έτσι πρέπει να συγκρατήσω τη πνοή μου. Να μη φλέγεται η καρδιά, μου ζητάς. Μα πώς τον παράδεισο να ξεριζώσω από τα χείλη των ματιών ... ;
~ ~ ~
Διαλέγω την καρδιά σου για οίκο μου. Την πνοή σου για τροφή. Τα μάτια σου για ουρανό. Η σκιά μου εσύ και ο ύπνος μου τα όνειρά σου. Ο λόγος μου, τα φιλιά σου και η σκέψη μου, ο χτύπος της καρδιάς μας.
~ ~ ~
Σε ευχαριστώ, που ξεκλείδωσες σκέψεις μουδιασμένες από του χρόνου τις αμαρτίες και τις εξάγνισες με της νύχτας τη φωτιά.
~ ~ ~
Επιτέλους ξημερώνει. Ώρα για ύπνο. Καλό ξημέρωμα σε όλους εκεί έξω. Εγώ κατέβαζω ρολά κ σας καληνύχτω. Ευχές για μια υπεροχή κ απολαυστική μέρα.
