Πληγωμένο σε βρήκα σε ένα λιβάδι.
Μόνο και χαμένο, στις σκέψεις σου βυθισμένο.
Σου φωνάζω, είμαι εδώ. Σου λέω έλα.
Μα με τα μάτια σου δεν κοιτάς πια τον κόσμο.
Τρέχω προς το μέρος σου.
Σου προσφέρω φωτιά για το παγωμένο σου κορμί.
Δεν βλέπεις όμως, ότι είμαι εκεί.
Δε σε αφήνουν οι εικόνες.
Σε αφήνω ώσπου το βράδυ να έρθει.
Σε κοιτάζω από μακριά, ανήμπορος να επέμβω.
Περιμένω το φεγγάρι να βγει.
Έχω κάτι στο μυαλό που ίσος βοηθήσει.
Το σώμα σου είναι βαρύ.
Κουρασμένο από τις σκέψεις
Αφήνεις το σώμα σου να σωριαστεί.
Στο έδαφος να πέσει.
Στον Ύπνο πουλάω τη ψυχή μου.
Μια ευκαιρία να μου δώσει για να σε βρω.
Τον δρόμο να μου δήξει μόνο.
Εκεί θα σε συναντώ.
Σαν τον Μορφέα αλλάζω πρόσωπα.
Να βρω αυτό που δε σε φοβίζει.
Μήπως μπορέσεις να με δεχτείς.
Και τους δαίμονες σου, η εικόνα μου να σβήσει.
